چه خبر؟؟؟؟

سمت ما که خبری نیست.

روزا همینطور داره میگذره. نا شکری نمیکنم . نمیگم بده اما خوب نیست. حداقل برای من. برای خود خودم خوب نمیگذره.

تنبلی و سستی و ( اگه بخوام یذره ادبیش کنم باید بگم) رخوت و کاهلی از سر و کولم بالا میره.

فوق العاده پسسیو passive  شدم.( فخر زبان اومدما...D:

ماشینمون بعد از کلی الافی و برو و بیا اومد. بعد که خودش امد پلاکش نمیومد. کلی حرصمون داد اما خوب الان اروم و راحت تو پارکینگ شرکت اقامون داره استراحت میکنه.

جونم براتون بگه که من بلد نیستم باهاش رانندگی کنم. نمیدونم چرا دید ندارم اصلا. خوبه حالا شاسی بلند نیست. ههه

یخچال هم درست شد اما خوب یاد به فکر یکی دیگه باشم.

این روزا دنبال بهونم که از اموزشگاه بیام بیرون. تو خونه نشستن رو به کار کردن با کمترین درامد ترجیح میدم. خداییش تدریس خیلی سخته مخصوصا که دانش اموزات پسرای 13-14 ساله ای باشن و فوق العاده شیطون.

میام خونه حتی برای دست و صورت شستنمم انرژی ندارم.

پنجشنبه کنکور دارم. دانشگاه خوراسگان. امیدی ندارم.

بذار روراست حرف بزنم. از خودم بدم میاد...

دلم میخواد یکی دعوام کنه. یا یهو یه پس گردنی محکم بزنه تا از خواب بیدار شم. واقعا هیچ انگیزه و پشتکاری ندارم.

مدتهاست که حتی لای یه کتاب رو هم باز نکردم.

دو ماهه میخوام برم باشگاه هنوز نرفتم.

نیومدم نیومدم حالام که اومدم دارم غر میزنم و فاز منفی میدم.

از دوستانی که هوس کردن یکی رو بزنن خواهش میکنم ثبت نام کنن. هستم در خدمتتون.

نهار میرم خونه مامان. فعلا بای بای.

پ.ن: فائزه جونم بابت مامان شدنت خیلی خوشحالم و بهت تبریک میگم.بوووووسسسس